Μάσκες. Μία ταινία μικρού μήκους που αγάπησα.

Άκρως δημιουργικό ήταν το τελευταίο 6μηνό. Έβαλα την σκέψη, αυτό που με προβληματίζει και στα πλαίσια μιας εργασίας δημιούργησα την ταινία μικρού μήκους Μάσκες. Η ταινία πραγματεύεται τον καθημερινό ρόλο που παίζει ο καθένας στην ζωή του. Το προσωπείο που χρησιμοποιεί για να κρύβει τον εαυτό του. Τον ευθραστό πολλές φορές εαυτό του. Μία μουντή καθημερινότητα που έρχεται να ταράξει η αλήθεια. Είναι η πρώτη μου προσπάθεια σε ταινία οπότε ελπίζω να σας αρέσει. Θα σας την παραθέσω παρακάτω.

Σε έναν κόσμο, όχι πολύ μακριά από τον δικό μας, υπάρχουν άνθρωποι που φορούν μάσκες. Καθημερινά, αδιάκοπα χωρίς να αντιλαμβάνονται τι έχει συμβεί. Δουλεύουν, παλεύουν και «ζουν» τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνουν να αντιδράσουν. Τι γίνεται όμως όταν κάτι πολύ όμορφο και συνάμα σοκαριστικό συμβαίνει; Ο ήρωας μας θα πετάξει την μάσκα για να κυνηγήσει τα όνειρα του ή θα μείνει πάντα δέσμιος μιας ζωής χωρίς ενδιαφέρον; 

Μουσικά Κομμάτια

• Νατάσσα Μποφίλιου -- Ο Γλάρος

• Alan Silvestri - Forrest Gump theme

1:10 : Αγάπη στίς στιγμές.

Καλησπέρα. Μερικές φορές ζεις κάποια πράγματα χωρίς να τα έχεις υπολογίσει. Σαν μικρές ωρολογιακές βόμβες που έχει τοποθετήσει η ζωή και σου σκάνε σε ανύποπτο χρόνο. Έτσι έρχονται και τα άτομα στην ζωή μας. Αρχίζεις να δένεσαι. Αρχίζεις να δημιουργείς ένα δέσιμο μαζί τους και αρχίζεις να νιώθεις πράγματα. Είναι τόσο όμορφα αυτά που νιώθεις και ζεις που δεν σε νοιάζει το μετά. Καταλαβαίνεις για τι ακριβώς άτομα σου μιλώ. Αν κάτι το ζεις και το αγγίζεις και το φιλάς έστω και για λίγο μετά αισθάνεσαι πιο όμορφα. Αυτή είναι η άποψη μου. Όταν κάποιος άνθρωπος είναι έστω και για λίγο στην ζωή σου πρέπει να νιώθεις καλά για αυτό και όχι άσχημα. Γιατί ακόμα και αν τελειώσει αυτή η γνωριμία θα ξέρεις πως για λίγο ήταν στην αγκαλιά σου, ένιωθε το φιλί σου και σε ήθελε. Σε ήθελε τόσο και στο έδειχνε έμπρακτα.  Πιστεύω στην αγάπη. Η αγάπη είναι ατελείωτη. Έτσι πρέπει να είναι. Αγαπάς κάποιον άνθρωπο οπού και να είσαι. Ακόμα και αν φύγεις, εσύ θα ξέρεις πως αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο. Ότι και αν γίνει θα τον αγαπάς. Η αγάπη δεν χάνεται.. Η επαφή λιγοστεύει αλλά η μνήμη μας πάντα θυμάται τι αγάπησε και πόσο. Επομένως, αν η αγάπη ήταν έντονη και όμορφη θα την θυμάσαι πάντα ότι και να κανείς, οπού και αν πας, όπως και αν επιλέξεις να ζήσεις. Αγάπες της ζωής, αναμνήσεις ενός μυαλού, κινητήριες δυνάμεις μιας ζωής. Μιας ζωής που έρχεται για λίγο και μετά κόβεται. Μην τρομάζεις. Έτσι γίνεται πάντα. Όπως ξαφνικά γεννιόμαστε, έτσι ξαφνικά φεύγουμε. Γι’αυτό πρέπει να αγαπάμε. Γιατί ότι υλικό και αν αφήσουμε πίσω τίποτα δεν μπορεί να αναπληρώσει αυτή την αγάπη. Παραμιλάω? Ίσως. Ονειροπόλος? Πολύ, και περήφανος για αυτό. Άλλωστε το γνωρίζεις καλά. Καληνύχτα άγνωστε μου. Αγάπη να έχεις στην ζωή σου.

στερεότυπα μου, έτσι τ'όνομά μου δεν ξαν'άκουσα.

12:17 Επιστολή σε έναν άγνωστο

Θα θελα πολύ να  ακουγες το κλάμα μου. Θα θελα πολύ να ακουγες την φωνή μου να φωνάζει σ’αγαπώ. Δεν είναι εύκολη η αγάπη. Για κανέναν. Είναι κάτι δύσκολο και επίπονο αλλά τόσο ευλογημένο. Μερικοί άνθρωποι προσπαθούν περισσότερο από κάποιους άλλους. Άλλοι αδιαφορούν και άλλοι απλά μένουν εκστασιασμένοι από το θέαμα της. Είναι απολύτως λογικό. Είναι κάτι το θεϊκό. Μια δύναμη που σε ανεβάζει σε κατεβάζει και σε πηγαίνει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση θεωρεί η ιδία ότι είναι η σωστή. Μερικές φορές αγαπάμε τα λάθος άτομα. Μερικές φορές αγαπάμε κάτω από τις λάθος συνθήκες. Σε ένα τόσο θεϊκό συναίσθημα βάζεις άραγε ποτέ φραγμούς? Ποτέ θα αγαπήσω που ποιον και γιατί? Δεν νομίζω. Όταν συμβαίνει πρέπει να ζούμε κάθε στιγμή της χωρίς να σκεφτόμαστε πάντα το μετά. Το μετά το μετά. Ζούμε για το μετά και ξεχνάμε την μαγεία του σήμερα. Την ευτυχία της στιγμής. Μεγάλο κακό αυτό. Να αφήνεις τον πολύτιμο χρόνο να περνά και εσύ ατάραχος να πιστεύεις πως όλα πρέπει να γίνουν την κατάλληλη στιγμή. Όλα τα προγραμματίζουμε. Η αγάπη και ο έρωτας δεν θέλουν  προγραμματισμό και λογική 100%. Θέλουν κάρδια συναίσθημα, χώρο και χρόνο.  Η λογική κάνει τον ερώτα κάτι γήινο και δεν είναι. Είναι κάτι που σε βγάζει από τα όρια σου. Σε ταρακουνά και σου δείχνει πως πραγματικά πρέπει να την ακολουθήσεις. Τέλος πάντων..συνεχίζω το ταξίδι της σκέψης μου και σε χαιρετώ. Γεια σου άγνωστε.