Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μποφίλιου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μποφίλιου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Ιουλίου 2013

Μάσκες. Μία ταινία μικρού μήκους που αγάπησα.

Άκρως δημιουργικό ήταν το τελευταίο 6μηνό. Έβαλα την σκέψη, αυτό που με προβληματίζει και στα πλαίσια μιας εργασίας δημιούργησα την ταινία μικρού μήκους Μάσκες. Η ταινία πραγματεύεται τον καθημερινό ρόλο που παίζει ο καθένας στην ζωή του. Το προσωπείο που χρησιμοποιεί για να κρύβει τον εαυτό του. Τον ευθραστό πολλές φορές εαυτό του. Μία μουντή καθημερινότητα που έρχεται να ταράξει η αλήθεια. Είναι η πρώτη μου προσπάθεια σε ταινία οπότε ελπίζω να σας αρέσει. Θα σας την παραθέσω παρακάτω.

Σε έναν κόσμο, όχι πολύ μακριά από τον δικό μας, υπάρχουν άνθρωποι που φορούν μάσκες. Καθημερινά, αδιάκοπα χωρίς να αντιλαμβάνονται τι έχει συμβεί. Δουλεύουν, παλεύουν και «ζουν» τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνουν να αντιδράσουν. Τι γίνεται όμως όταν κάτι πολύ όμορφο και συνάμα σοκαριστικό συμβαίνει; Ο ήρωας μας θα πετάξει την μάσκα για να κυνηγήσει τα όνειρα του ή θα μείνει πάντα δέσμιος μιας ζωής χωρίς ενδιαφέρον; 
Μουσικά Κομμάτια
• Νατάσσα Μποφίλιου -- Ο Γλάρος
• Alan Silvestri - Forrest Gump theme

12:01 Σκόρπιες Σκέψεις

Χαθήκαμε έτσι δεν είναι; Όχι μόνο εμείς εδώ αλλά και αυτοί εκεί έξω. Όλοι κάτι ψάχνουν μανιωδώς αλλά τίποτα. Τζίφος. Ακόμα και όταν το βρίσκουν ανακαλύπτουν ότι τους λείπει κάτι άλλο. Αυτός ο κύκλος τελειωμό δεν έχει. Γιατί να είμαστε τόσο άπληστοι και τόσο απροκάλυπτα εγωιστές; Κανείς δεν ξέρει. Περίεργη η ψυχή του ανθρώπου. Όχι ότι αυτό είναι κακό. Αυτές οι περιέργειες και αυτά τα ελαττώματα μας μας φτιάχνουν, μας δημιουργούν και μας προωθούν ως οντότητες. Μέσα από τα κακά, μέσα από τα καλά, μέσα από τις προδοσίες καταφέρνουμε και επιβιώνουμε. Μερικές φορές μάλιστα μας κάνει και καλό. Η λαϊκή ρύση πάθε για να μάθεις ισχύει 100%. Αν δεν πέσεις χίλιες φορές κάτω δεν πρόκειται να μάθεις μία. Αλλά ακόμα και να μάθεις γιατί πάλι πέφτουμε στις παγίδες; Θέλουμε και βασανιζόμαστε. Δεν μιλάω γενικά μην παρεξηγηθώ. Μιλώ για τις ανθρώπινες σχέσεις. To λάθος ορισμένες φορές είναι τόσο γλυκό που το επαναλαμβάνουμε και το επαναλαμβάνουμε και πληγωνόμαστε χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Σαν το κόψιμο του γυαλιού. Τόσο γλυκά μα τόσο αιχμηρά. Σκόρπιες σκέψεις. Ένα βράδυ με καλή μουσική και συναισθήματα πολλά. Αυτά για σήμερα. Θα τα ξαναπούμε σύντομα ξένε μου. 

και στην άκρη της γης θα με πετυχαίνεις.