Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

1:42 Η αγάπη παντού σε πάει...


By Kalopanos.

Υπάρχουν σχέσεις πολλών διαφορετικών ειδών. Υπάρχουν αυτές οι σχέσεις που δεν μπορείς να ζήσεις μακριά τους, που μένουν για πάντα στην ζωή σου και στην σκέψη σου και κρύβονται μέσα στην ψυχή σου χωρίς καν να παίρνεις χαμπάρι αλλά και οι άλλες, οι βασανιστικές. Έλα τώρα, ξέρεις για ποιες λέω. Αυτές που σε κάνουν κουρέλι και δεν καταλαβαίνεις πως το πρόβλημα δεν είσαι εσύ αλλά η γαμημένη κατάσταση και τα λόγια τα οποία δεν ειπώθηκαν ποτέ. Είτε γιατί κάποια από τις δύο πλευρές είναι δειλή είτε γιατί υπάρχει ο φόβος του συναισθήματος. Μα τι χαζός φόβος; Πως μπορείς να φοβάσαι αυτό που σου δίνει δύναμη να ζήσεις και να λειτουργείς; Να βλέπετε η αγάπη για τους ανθρώπους είναι όπως η βενζίνη των αμαξιών. Αν δεν υπάρχει δεν έχεις ταξίδι. Δεν πηγαίνεις στα πιο όμορφα και ξεχωριστά μέρη και δεν βλέπεις το απέραντο του κόσμου. Αξίζει πιστεύεις να χάνεις όλα αυτά τα όμορφα της ζωής και να μην βάζεις μπρος την μηχανή σου; Απλά άλλαξε βενζινάδικο. Ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ. Η αγάπη θα βρεθεί και μην προσπαθείς να κρυφτείς πίσω από την δικαιολογία ότι είναι ο έρωτας της ζωής σου. Αν ήταν δεν θα ήσουν εσύ έτσι τώρα. Θα ήσουν χαρούμενος/η και θα ζούσες την ζωή σου. Γι’αυτό προσπάθησε να γλυτώσεις από τον ψυχολογικό βιασμό που ασκείς στον εαυτό σου και ζήσε λίγο. Βγες έξω και βάλε μπρος σε αυτό το αμάξι. Ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να σε οδηγήσει. Καληνύχτα αγαπημένε άγνωστε.

the look of love.

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Ενός λεπτού playlist: part six.

7:30: H Θεωρία του Θεάτρου.


Η ζωή είναι ένα θέατρο. Μια σκηνή ενός θεάτρου. Ο καθένας έχει τον ρολό του σε αυτή την παράσταση. Κανένας δεν μένει χωρίς ρόλο. Συνεχώς, καθημερινά φοράμε το προσωπείο της ζωής και παίζουμε το κομμάτι μας.  Η ιδία μας η καθημερινότητα είναι μια ξεχωριστή παράσταση. Εμείς επιλέγουμε ποιοι θα είναι οι πρωταγωνιστές  και ποιοι οι κομπάρσοι. Εμείς έχουμε το πάνω χέρι ή μάλλον έτσι νομίζουμε.. Μερικές φορές κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες μας αναγκάζουν να βάλουμε κάποιους ανθρώπους στην ζωή μας. Χωρίς να τους επιλέξουμε. Τότε η σκηνοθεσία και η σκηνογραφία της ζωής μας αλλάζει και μας αναγκάζει να δημιουργήσουμε ένα νέο κεφάλαιο έτσι ώστε να συνεχιστεί αυτή η μεγάλη ιστορία. Αυτή είναι η ζωή μας. Μέχρι ένα σημείο πιστεύω πως μπορούμε να ελέγξουμε το cast καθώς και την  ζωή μας. Επιλογές έξαλλου καθορίζουν την ζωή ενός ανθρώπου. Όμως είναι πάντα κάλο να σκηνοθετείς εσύ την ζωή σου? Δεν είναι λίγο κουραστικό. Το σύμπαν εκεί έξω τι ρολό βαράει; Μερικές φορές πρέπει να αφήνουμε το σύμπαν να σκηνοθετεί για εμάς. Πολλές ευχάριστες εκπλήξεις μπορεί να φέρει αυτή η αλλαγή. Ευχάριστες ή δυσάρεστες. Εμείς όμως σαν επαγγελματίες ηθοποιοί πρέπει να μάθουμε να αλλάζουμε ρόλους έτσι ώστε να κερδίσουμε βραβεία και να προχωρήσουμε . Βραβεία της ζωής, ευτυχία και αγάπη. Όποιος δεν μπορεί να αλλάξει ρόλο το ίδιο το σύμπαν θα τον κάνει να αλλάξει ώστε να τον βοηθήσει να επιβιώσει. Αυτή πάνω κάτω είναι η θεωρία του θεάτρου. Η θεωρία του θεάτρου ή της ζωής ενός ανθρώπου όπως εμένα. Μπορεί να μην έχει απολυτή ισχύ αλλά εμένα με εκφράζει και με βοηθάει να δω τα πράγματα με άλλο μάτι. Καληνύχτα άγνωστε και σκέψου καλά αυτά που σου είπα.

ό,τι αγαπήσαμε θα μείνει ένα ατέλειωτο σαρδάμ....αξεδιάλυτο.

Υ.Γ :  Συγγνώμη για την καθυστέρηση. J

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

1:10 : Αγάπη στίς στιγμές.


Καλησπέρα. Μερικές φορές ζεις κάποια πράγματα χωρίς να τα έχεις υπολογίσει. Σαν μικρές ωρολογιακές βόμβες που έχει τοποθετήσει η ζωή και σου σκάνε σε ανύποπτο χρόνο. Έτσι έρχονται και τα άτομα στην ζωή μας. Αρχίζεις να δένεσαι. Αρχίζεις να δημιουργείς ένα δέσιμο μαζί τους και αρχίζεις να νιώθεις πράγματα. Είναι τόσο όμορφα αυτά που νιώθεις και ζεις που δεν σε νοιάζει το μετά. Καταλαβαίνεις για τι ακριβώς άτομα σου μιλώ. Αν κάτι το ζεις και το αγγίζεις και το φιλάς έστω και για λίγο μετά αισθάνεσαι πιο όμορφα. Αυτή είναι η άποψη μου. Όταν κάποιος άνθρωπος είναι έστω και για λίγο στην ζωή σου πρέπει να νιώθεις καλά για αυτό και όχι άσχημα. Γιατί ακόμα και αν τελειώσει αυτή η γνωριμία θα ξέρεις πως για λίγο ήταν στην αγκαλιά σου, ένιωθε το φιλί σου και σε ήθελε. Σε ήθελε τόσο και στο έδειχνε έμπρακτα.  Πιστεύω στην αγάπη. Η αγάπη είναι ατελείωτη. Έτσι πρέπει να είναι. Αγαπάς κάποιον άνθρωπο οπού και να είσαι. Ακόμα και αν φύγεις, εσύ θα ξέρεις πως αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο. Ότι και αν γίνει θα τον αγαπάς. Η αγάπη δεν χάνεται.. Η επαφή λιγοστεύει αλλά η μνήμη μας πάντα θυμάται τι αγάπησε και πόσο. Επομένως, αν η αγάπη ήταν έντονη και όμορφη θα την θυμάσαι πάντα ότι και να κανείς, οπού και αν πας, όπως και αν επιλέξεις να ζήσεις. Αγάπες της ζωής, αναμνήσεις ενός μυαλού, κινητήριες δυνάμεις μιας ζωής. Μιας ζωής που έρχεται για λίγο και μετά κόβεται. Μην τρομάζεις. Έτσι γίνεται πάντα. Όπως ξαφνικά γεννιόμαστε, έτσι ξαφνικά φεύγουμε. Γι’αυτό πρέπει να αγαπάμε. Γιατί ότι υλικό και αν αφήσουμε πίσω τίποτα δεν μπορεί να αναπληρώσει αυτή την αγάπη. Παραμιλάω? Ίσως. Ονειροπόλος? Πολύ, και περήφανος για αυτό. Άλλωστε το γνωρίζεις καλά. Καληνύχτα άγνωστε μου. Αγάπη να έχεις στην ζωή σου.
στερεότυπα μου, έτσι τ'όνομά μου δεν ξαν'άκουσα.

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Ενός Λεπτού Playlist:part cinq.

Νέο Playlist. Απολαύστε.


18:17 : Φαντάσματα του παρελθόντος.

Περίεργα πλάσματα εμείς οι άνθρωποι. Εκεί που νομίζουμε ότι κλείνουμε μια ιστορία αυτή να ξεπήδα μπροστά σου. Ακριβώς μπροστά στα μάτια σου βρίσκεται αυτό για το όποιο έκλαψες τόσο πολύ. Κάπου είχα διαβάσει πως ο οργανισμός αντιδρά όταν βλέπει κάτι που ξέρει ότι θα του κάνει κακό η του είχε κάνει κακό στο παρελθόν. Άραγε αυτό συμβαίνει όταν βλέπουμε έναν τέτοιο άνθρωπο η είναι το συναίσθημα που έχει ριζώσει βαθιά μέσα στην κάρδια? Απάντηση σε αυτό πιστεύω δεν θα καταφέρω να δώσω ποτέ. Είμαστε περίεργα πλάσματα θαρρώ. Εκτος από περίεργα και πεισματάρικα. Εκεί όμως που νομίζουμε πως το έχουμε ξεχάσει επανέρχεται. Το θέμα όμως είναι να μην ξανά κατρακυλήσεις στον ίδιο βούρκο που με μόχθο κατάφερες να βγεις. Γιατί πάλεψες σκληρά για να βγεις από εκεί. Είναι δύσκολο να ξεριζώσεις κάτι από μέσα σου από την στιγμή που το θεωρείς τμήμα σου και αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας σου. Είναι πάντα δύσκολο και οδυνηρό όμως όσο όμορφη και αν είναι η αγάπη από την στιγμή που δεν είναι αμοιβαία παύει να είναι όμορφη. Γίνεται άσχημη και σκοτεινή. Τόσο σκοτεινή που πλέον δεν μπορείς να διακρίνεις από που είναι η έξοδος και έτσι άβουλα μένεις εκεί άπραγος και απλά κοιτάς. Το έχεις νιώσει το ξέρω. Όλοι μας. Όμως πρέπει να το αντιμετωπίζουμε. Αλλιώς δεν ζούμε.  Αυτά είχα να σου πω. Αντίο άγνωστε.

 come as you are.

Τρίτη 28 Ιουνίου 2011

16:42 : Ave Αγανακτισμένε.


Ζούμε περίεργες στιγμές. Το νιώθεις και το βλέπεις. Που θα οδηγήσει αυτή η κατάσταση κανείς δεν ξέρει. Ξεχάσαμε τους ανθρώπους σε αυτό το καλοσχεδιασμένο σχέδιο. Μας ξεχάσαμε. Τώρα συναντιόμαστε στις πλατειές και χαιρετιόμαστε, και παλεύουμε και προσπαθούμε για το καλύτερο. Επιτέλους οι άνθρωποι ξαναγνωρίζονται εκεί έξω και όχι πίσω από μια ψυχρή οθόνη. Πίσω από έναν ψεύτικο κόσμο που βολεύει όλους μας. Αξίζει η όχι αυτός ο αγώνας των πλατειών? Δεν ξέρω. Πάντως δεν ξέρω για εσένα πάντως εγώ είχα καιρό να δω κόσμο μαζεμένο σε ένα μέρος, να ανταλλάσει απόψεις για ένα καλύτερο αύριο και μια καλύτερη ζωή. Ακόμα και αυτό είναι ένα βήμα προς το καλύτερο και το πιο ουσιαστικό. Διάλογος. Μονό μέσα από αυτόν θα βρεθεί μια λύση. Μονό μέσα από τον διάλογο και την κουβέντα. Δεν είμαι ο καταλληλότερος άνθρωπος να σου μιλήσω για πολιτική. Έξαλλου δεν είμαι υποχρεωμένος και δεν είναι αυτή η επιδίωξη μου. Απλώς θέλω να σου πω πως το βήμα έγινε. Τώρα μένει όλοι να σηκωθούμε από τα σπίτια μας και να κάνουμε αυτό που πρέπει για ένα καλύτερο αύριο. Πιο δίκαιο και πιο ανθρώπινο. Καλή συνεχεία αγανακτισμένε.
that's me in the corner..